Verslag Marco Polo

 

Maritieme historische reis 2009.

Tekst en foto’s Wilto Eekhof.

 

Op maandag 21 september vertrok het ms “Marco Polo” met een groep lezers van de Blauwe Wimpel, leden van de Vereniging Nederlandsch Historisch Scheepvaartmuseum en de Vereniging voor Zeegeschiedenis, voor een reis van Kiel, via Noorwegen naar Schotland, Noord Ierland (Ulster), Ierland, Engeland en terug naar Bremerhaven. Daags voor vertrek was ons gezelschap met de bus naar Kiel afgereisd, waar de nacht werd doorgebracht in het Intercity Hotel aan de Kieler Förde. Voorafgaand aan de inscheping werden de stad en het aldaar gevestigde maritiem museum bezocht.

 

Bergen Noorwegen.

Bij het invallen van de duisternis voeren we de Oostzee op. ’s Nachts ging het daarna door de Grote Belt naar de Noordzee, waar tegen de middag ter hoogte van Skagen de koers werd verlegd richting Bergen. Hier werd de volgende ochtend afgemeerd aan de Skoltegrunskaien, op loopafstand van het stadscentrum. Velen maakten hiervan gebruik door op eigen gelegenheid het schilderachtige havenkwartier te bezoeken. Aan het einde van de middag was iedereen weer aan boord en werd via de Bergenfjord koers gezet naar de Shetland Eilanden.

 

Shetland Eilanden.

Om 08.00 uur werd op de rede van Lerwick het anker uitgegooid en gingen we met  tenders naar de wal. Hier stond een bus gereed, die ons via Fort Charlotte naar het  noordwestelijk gelegen schiereiland Northmavine bracht en Scalloway op het Centraal Mainland. De tocht ging door een prachtig verstild landschap naar de noordwest kust, waar we bij de vuurtoren Eshaness konden genieten van een schitterend uitzicht over de Atlantische Oceaan. Na de lunch ging het zuidwaarts naar het plaatsje Scalloway waar het plaatselijk museum werd bezocht. Het einde van de middag werd benut voor een bezoek aan het  maritieme museum van Lerwick. Een interessant museum, waar als werkproject historische schepen worden gerestaureerd en de geografische structuur van de eilanden fraai wordt verbeeld. Ook was er een vitrine gewijd aan onze landgenoten die hier vroeger op haringvangst gingen.

 

Schotland.

Die daarop volgende ochtend meerden we om 07.30 uur af in de baai bij Invergordon aan de Schotse oostkust. Velen bezochten van hieruit de stad Inverness en het nabij gelegen Loch Ness of het Schotse hoogland. Aan het einde van de dag verlieten we, onder de tonen van doedelzakmuziek, de rede van Invergordon weer en tooide de  ondergaande zon de baai en de daar gelegen olieplatforms, in een prachtige oranje gele gloed. Ons schip hield vervolgens op de Noordzee een noordwestelijke koers aan richting de Atlantische Oceaan.

 

Hebriden.    

De baai bij Stornoway was onze volgende bestemming, waar we rond 07.30 uur voor anker gingen. Hier bezochten we het Lews Castle en de  Noordoostkust van het eiland Lewis, om te eindigen bij het museum van Stornoway. De New Hebriden zijn wereldvermaard vanwege de schapenwol en de daarvan geweven Harris - Tweed stoffen, maar culinair gaven wij de voorkeur aan de overheerlijk gerookte zalm en kaas. Deze delicatesse kregen we, geserveerd met een glas bier,  voorgeschoteld na een rondleiding door het bedrijf van Stornoway Fish Smokers. Na ons weer ingescheept te hebben voor terugkeer met de tender naar de “Marco Polo”, werden de ankers rond 14.00 uur gelicht om koers te zetten naar Belfast.

 

Belfast, Noord Ierland/Ulster.

In deze beroemde Noord Ierse havenstad, meerden we die zondagochtend af aan de Stornmont Wharf. Op een enkeling na, gingen de meesten van ons gezelschap met de touringcar naar de werf van Harland & Wolff. Hier in het als “Titanic Quarter” aangeduide museum, maakten we een rondgang over het terrein waar de beroemde White Star schepen “Britanic”, “Olympic” en de fameuze “Titanic”, werden gebouwd. De enthousiaste en kundige gids, die ons rondleidde langs het enorme dok en door het deels tot restaurant annex souvenirwinkel omgebouwde pomphuis, wist ons van begin tot einde te boeien.

Aansluitend maakten we een korte rondrit door Belfast en reden we via de Protestantse Skanskill Road en de Katholieke Falls Road, waar de burgeroorlog nog voelbaar aanwezig was, naar het stadscentrum voor een fotostop.

Na de lunch werd een bezoek gebracht aan het Somme Heritage Centre. Hier wordt de geschiedenis van de Great War, zoals de Eerste Wereldoorlog ook wel wordt aangeduid, levend gehouden. In het bijzonder die van de strijd bij de rivier de Somme in Noord Frankrijk.  Een indrukwekkend tijdsbeeld van de strijd van de vaak nog jonge soldaten uit Ulster die, nog nooit van huis geweest, hier veelal het leven lieten of gewond raakten op de slagvelden van Noordwest Europa…

 

Ierland.

In Ierland werd daarna Killybegs aangelopen, een grote vissershaven aan de westkust, waar een excursie werd gehouden naar de kustregio Donegal. Daags daarna ging aan de zuidkust, op de rede van Glengarriff, het anker weer uit en werd de Ring of Beara gereden, een prachtige route met veel natuurschoon en pittoreske plaatsen langs de Atlantische kust. Cobh (uitspraak Cof) was onze laatste haven in Ierland, waar werd afgemeerd naast het Heritage Centre. Op indrukwekkende wijze wordt hier de emigratie verbeeld van de miljoenen Ieren die afreisden naar Canada, de Verenigde Staten, Australië en Nieuw Zeeland. Op de rede van Queenstown, zoals Cobh vroeger werd genoemd, heeft op 11 april 1911 ook de “Titanic” voor anker gelegen. Hier kwamen de laatste 123 passagiers aan boord en werden nog 1.400 postzakken geladen, alvorens ze aan haar fatale reis begon waarbij ruim 1.500 mensen omkwamen. Het was dit zelfde  Queenstown waar, 10 mijl westelijk van het iets zuidelijker gelegen Kinsale,  op 7 mei 1915 de “Lusitania” door slechts één torpedo van de Duitse onderzeeboot “U 20” werd getroffen en waarbij 1.198 mensen het leven lieten. Beide  scheepsrampen worden in het museum “The Queenstown Story” belicht en het was onze reisgenoot en Wimpellezer Frans Schot, die over de “Lusitania” een boeiende lezing hield. Zowel in Cobh, als Kinsale, verwijzen herinneringstekens naar deze ramp. In Cobh is ook een eenvoudige gedenkplaat die verwijst naar de ankerplaats van de “Titanic” in de havenmond bij Roch’s Point.

Vanuit Cobh werden door onze groep ook excursies gemaakt naar het nabij gelegen Cork, de tweede stad van Ierland, Kinsale en de prachtige omgeving van Zuidoost Ierland.

 

Scilly Eilanden. 

Onderweg naar de Britse zuidkust werden de idyllische Scilly Eilanden aangelopen. Ook hier gingen we weer met tenders van boord om, naar keuze, een bezoek te brengen aan het eiland St. Mary’s, met het stadje Hugh Town of het eiland Tresco.

Samen met enkele andere kleine eilanden maken deze eilanden deel uit van een archipel die zo’n 40 mijl westelijk van Lands End ligt. Met name de grillige rotspartijen van deze geïsoleerde eilandengroep zijn berucht bij  zeevarenden. In de loop der eeuwen zijn hier veel schepen op de rotsen gelopen en gezonken. Het was ook hier dat in 1967 de tanker “Torrey Canyon”, onderweg van de Perzische Golf naar Milfordhaven, met 120.000 ton ruwe olie op het “Seven Stonesrif” liep. Haar naam domineerde enkele dagen het wereldnieuws, toen de kusten en het onderwatermilieu werden besmeurd met een dikke laag olie. Vanaf St. Mary’s was ook de beroemde vuurtoren “Bishop Rock” te zien. Startpunt van de mailboten naar de Verenigde Staten en die de indertijd fel begeerde blauwe wimpel konden veroveren voor de snelste trans - Atlantische overtocht tussen deze vuurtoren in de zuidelijke Ierse Zee en “Ambrose  Lighthouse” voor de kust van New York.

 

Southampton.

Nadat de “Marco Polo” was afgemeerd langszij de Ocean Terminal in Southampton werd door de meeste deelnemers van onze groep een stadsrondrit gemaakt, met aansluitend een bezoek aan het scheepvaartmuseum. Ook hier weer aandacht voor de  “Titanic”, want haar eigenaren de White Star Line, hadden Southampton als vertrekhaven voor de maildiensten op New York. Enkele andere deelnemers van onze groep brachten een bezoek aan de stad Salisbury met haar indrukwekkende kathedraal en het nabij gelegen prehistorische Stonehenge. Bij het invallen van de duisternis was iedereen weer aan boord en werd koers gezet naar onze laatste aanloophaven Dover.

 

Dover.

Deze drukke veerhaven waar ook regelmatig cruiseschepen afmeren, werd in de ochtendschemering aangelopen en was ons vertrekpunt voor een excursie via Sandwich en Canterbury naar Sheerness. In het schilderachtige Sandwich maakten we een korte fotostop bij het haventje, ooit de grootste handelshaven van Engeland! Daarna werd het middeleeuwse stadscentrum van Canterbury, met de beroemde kathedraal, bezocht.  Sheerness was deze dag ons hoofddoel en daar bezochten we de bij Chatham gevestigde en tot maritiem museum omgebouwde marine werf, “The Historic Dockyard”. Hier bevindt zich ook een collectie schilderijen die verwijzen naar de slag bij Chatham. Want het was daar dat in 1667 onder bevel van admiraal  Michiel Adriaensz. de Ruyter, de Engelse vloot werd verslagen. Onze reisleider Anton Kok, had ons eerder deze reis daarover verslag gedaan. Na een korte vaartocht met een historische stoom radarboot over de rivier de Medway, keerden we terug naar Dover. Hier werden om 22.30 uur de trossen  binnen gehaald voor het laatste traject van deze reis.  

 

Noordzee.

Tijdens het ontbijt, toen we ter hoogte van de Westerschelde voeren, begon ons schip steeds meer te deinen. Dit was een gevolg van de uitlopers van een storm die de vorige dag en nacht over de noordelijke Noordzee was getrokken. En omdat, in verband met de geplande aankomsttijd die volgende ochtend in Bremerhaven, slow speed werd gevaren, kregen de korte en koppige golven flink  grip op ons schip.

‘s Middags bracht een aantal deelnemers nog een bezoek aan de brug, om daarna tijdens een gezamenlijke borrel, afscheid te nemen van Pieter Jongens en Anton Kok. Gedurende een reeks van jaren organiseerden zij - onder dankzegging -  een reeks prachtige reizen, waaraan met deze reis een einde kwam.  De rest van de middag werd benut voor het inpakken van de bagage of genoten van een inmiddels rustiger Noordzee, die vanuit het westen werd beschenen door een heerlijk zonnetje. Toen hadden we Den Helder, met de vuurtoren “Lange Jan”,  al achter ons gelaten en bepaalde de duinenrij van Texel, met de vuurtoren van De Koog, de horizon. Het was tenslotte het sterke licht van de Brandaris dat de avond inluidde.

 

Bremerhaven

In het donker van de ochtend voeren we de Weser op en meerden we rond 07.00 uur af bij de cruiseterminal van Bremerhaven. Daarmee was een einde gekomen aan een reis van 2.881 zeemijlen (5.335 km.).

 

Noot redactie Nedcruise. Kort voor deze reis werd surseance van betaling verleend aan het Duitse Transocean Tours. Inmiddels is een gedeelte van het bedrijf overgenomen door Premicon AG. De charterovereenkomst met de Marco Polo is beëindigd. Onder dezelfde naam vaart ze nu voor de nieuwe Engelse rederij Cruise & Maritime Services. Voor foto's en inlichtingen van het schip zie: http://www.nedcruise.info/marcopolo.htm

 Terug naar ervaringen overzicht


Cruise Marco Polo Amsterdam naar Canada en terug naar Amsterdam. September 2015-Duur: 35 dagen

Algemeen:
Binnen een half uurtje waren wij aan boord , een mooie binnenhut. De Marco Polo is een ouder schip van 50 jaar oud , voor ons geen groot schip, een beetje oud, maar wel gezellig ,Engels is de enige taal aan boord met een Griekse kapitein en Oost-Europese bemanning, wel een Nederlandse hostes er zijn 100 Nederlandse gasten aan boord. Wij zijn om 15.00 uur vertrokken, goed weer 17 graden en zonnig.

Woensdag 9 september 17 graden zonnig
7.00 uur gaan ontbijten nog erg rustig, daarna een rustig plekje gezocht. 13.00 uur aankomst Cherbourg Frankrijk, er is een gratis shutlebus naar de stad. Even in de stad wezen kijken , maar 5 minuten rijden, maar weinig bijzonder gezien, na een half uurtje de bus terug genomen. Wij hebben de eerste zitting bij het diner, erg lekker gegeten kip massala , nog een poosje zitten kletsen ons schip vaart wat onrustig schommel aardig maar nog geen spuugzakjes , om 10.30 uur naar bed heerlijk geslapen.

Donderdag 10 september
Vandaag een zeedag. Sonja om 10.00 uur naar creatieve club, wat niet echt leuk werd ervaren , een zakje haken voor je pasje, kosten 5 pond, direct gestopt, Vanavond kapiteins borrel en gala diner , de mensen veelal keurig gekleed, wel de Engelse nog in de jaren 50. De borrel stelde niet veel voor en het diner helemaal niet . Vannacht gaat de klok 1 uur naar achter.

Vrijdag 11 September
Weer een Zeedag. Een rustige dag , aan boord word wel veel georganiseerd , maar veel Engels. Spelletjes, alleen versta je het Engels wat gesproken word slecht of helemaal niet, voor de Nederlander aan boord word weinig gedaan, s,Avonds na diner wel een show , ook echt Engels, niets voor ons. Vannacht gaat de klok weer 1 uur naar achter

Zaterdag 12 september
Weer een zeedag. Vannacht ging ons schip flink tekeer , in onze cabine kraak en piep alles om ons heen, je kan goed merken dat wij op een oud schip zitten, de hele dag onrustig weer, flinke golven ,dus goed opletten met lopen , in de Lido gingen veel borden en glazen van het buffet op de grond , veel scherven, het weer is vandaag zo slecht dat er geen mensen op het achterdek zitten. De show vanavond was erg goed de cruise liedjes van Niel Daimonds, van de jaren 60. Vannacht gaat de klok voor de derde keer naar achter.

Zondag 13 september
Heerlijk geslapen , ondanks onze krakende cabine, de zee was vrij rustig, de witte koppen op de golven zijn weg. Aan ontbijt tafel met 4 Engelse gemiddelde leeftijd 83 hun Engels was niet te verstaan, goede morgen kwam er niet uit en lachen moet wel veel pijn doen, dus gezellig. De rest van de dag lezen praten en wat rondhangen , buiten te koud ,alleen voor de rokers. Vanavond weer een uur terug inmiddels 4 uur, dus s,Avonds weer vroeg naar bed.

Maandag 14 september
Weer bewolkt zo,n 16 graden en kleine witte kopjes op golven, Vannacht lekker geslapen , wel veel geluid kraken en piepen.

Dinsdag 15 september
Regen mist bewolkt. 7.00 uur aankomst St John,s Newfoundland Een echte vissershaven ,ook veel schepen voor het bevoorraden van de platforms. 10.00 uur even aan wal gegaan , aardig stadje , maar met de regen niet echt gezellig, veel trappen oplopende wegen ,moeilijk begaanbaar , wel even 300 Canadese dollars bij de bank uit het pinautomaat gehaald , is ongeveer € 220,-- , wij vertrekken hier om 20.00 uur.

Woensdag 16 september
Een zeedag op naar Halifax. Bewolkt wel droog, maar veel wind.Vannacht weer heerlijk geslapen , een rustige zee, Sonja gaat even naar de kapper, ze was echt tevreden , maar op de rekening werd het woord Tip bij geschreven, wat je zelf in moet vullen, dus ik vul 5 in wat wel 5 Engelse ponden is , leuk voor de kapster, maar voor Sonja teveel. Nog wat lekkere chocolaatjes gekocht, door Carmen niet op de prijs gelet, te duur wel lekker, dus verleid door Carmen. Om 11.00 uur word het toch weer wat ruwer, golven van meer dan 4 meter en witte schuimkloppen op de golven en veel wind.De lunch is weer prima, vandaag nasi goreng , met een eitje, lekker.

Donderdag 17 September
Halifax prachtig weer zeker 25 graden.
In de haven met de Veendam van de HAL, en de Splendor van de Carnaval. Veel gaan met excursie of met de verschillende Hop off Hop on bussen, wij zijn in het haven gebied gebleven.Een haven met veel historie van immigranten , alles goed georganiseerd door oudere Canadezen, ook een grote hal met souvenirs, veelal uit China, ook veel etenstentjes voor vis gerechten, maar alles erg duur, voor Margo nog iets voor de kerstboom gekocht, geprobeerd op internet te komen maar niet gelukt, terug aan boord heerlijk op het achterdek van de zon genoten, om 20.00 uur uitgevaren.

Vrijdag 18 September
Een zeedag heerlijk weer de hele morgen op dek gezeten , na de middag teveel wind dus binnen wat gelezen, vanavond onze 2 e Gala avond. Dit keer was het eten niet verkeerd, na het eten heeft Richard weer opgetreden , was weer erg goed.

Zaterdag 19 september
Vandaag Charlottetown, heerlijk weer, aankomst 9.00 uur. 10.00 uur samen even aan wal geweest, er was een grote hal met souvenirs, een Canadese Rancher, waar je mee gefotografeerd werd en wat kramen met de lokale rommel, nog even op internet geweest , wel de mails kunnen binnenhalen, maar versturen lukt niet. Met afvaart feest op dek , wel gezellig . 16.00 uur vaarden wij onder de langste brug te wereld , volgens zeggen, heel leuk en nog steeds mooi weer, de hele dag., maar nog steeds geen walvis gezien.

Zondag 20 september
Caspe, mooi weer 20 graden, wel bewolkt. Hier gaan wij op walvis Tour 7.30 uur ontbijten en met de tender aan wal, om 9.00 uur.Aan wal een Tour genomen, naar de walvissen kosten 100 Canadese dollars p.p.Met een privé taxi op weg , na een praatje met de chauffeur, Jimmy kregen wij te horen dat wij een taxi rit, van 3,5 uur kregen maar over walvissen helemaal niets, niet echt leuk, wij gevraagd om naar de plaats waarvan de walvis spot boten verrekken te rijden, daar gekomen gaan vanwege het slechte weer geen boten uit , we voelden ons wel een oortje aan genaaid. Nog wel gezellig koffie gedronken , toch niet voor niets gereden. Gelukkig een leuke chauffeur en een hele mooie rit, na 3 uur terug bij ons schip. De dame die ons de Tour verkocht hierover aangesproken ,wist toen helemaal niets meer. Ik haar nog wel verteld dat dit geen goede manier is om toeristen te behandelen, maar haar naam was haas.Al met al toch nog een gezellige dag, Ook de andere mensen die een Tour via het schip hebben geboekt zijn niet tevreden, geen walvissen gezien ,en met een rubberboot ,ondanks een compleet pak door en door nat.

Maandag 21 september
Varen over de St Laurens rivier , aardig weer 15 graden , maar een koude wind. Niemand nog een visje gezien, volgens de kapitein komen wij om 22.00 uur vanavond voorbij het punt waar altijd veel walvissen verblijven , Om 17.00 uur een Cocktail Party voor de Nederlanders aan boord.

Dinsdag 22 september
Quebec aankomst 8 uur. Mooi weer 18 graden.In de aankomsthal even op internet geweest en Nederland gebeld, daarna de stad in geweest. Een mooie stad ,de binnenstad staat op een berg , veel trappen , en klimmen , mooie gebouwen, kerken veel souvenirs winkels en kunst , etenstentjes en terrassen , echt Frans.

Woensdag 23 september
2 e dag in Quebec , alweer mooi weer iets warmer dan gisteren ,dus genieten van het achterdek. Wel even op internet geweest , maar niet meer de stad in gegaan.

Donderdag 24 september
Montréal aankomst 8.00 uur aardig weer wel een koude wind.
Na ons ontbijt een taxi genomen voor 2 uur , die heeft ons alle mooie plaatsen van de stad laten zien, de stad in niet zo gezellig als Quebec , hij bestaat uit de het oude deel het nieuwe , China deel , een mooi park , veelal goed verzorgd , volgens onze chauffeur hebben ze in de winter 2,5 meter sneeuw soms 6 maanden en 40 graden onder nul, niet echt prettig , de auto,s gaan maar 6 jaar mee door de pekel en strooizout , 2 uur was net genoeg , veel gezien, de moeite waard.

Vrijdag 25 september
2 e dag Montréal , bewolkt koude wind 14 graden. Wij blijven aan boord ,luieren en lezen.

Zaterdag 26 september
Saguenay ,gelegen aan de Saguenay rivier, aankomst 14.00 uur, bekend om de broedplaats van vogels en plek waar walvissen hun jong krijgen, jammer dat het te laat in het jaar is ,misschien zijn al weg hier.Om 7.00 uur samen met Sonja , je echt waar ,op dek , een hele koude wind, maar de moeite waard , tientallen walvissen , dolfijnen en zelfs een baloeka, een witte walvis tot 2 x boven water. Dat maak de dag helemaal goed ,wel koud, tot in ingang van de rivier walvissen gezien daarna niets meer ,wel een mooie fjord, Saguenay is een mooie plaats weinig huizen , en op zaterdag , het hele dorp is uitgelopen om ons te bekijken , vriendelijke mensen, veel zelf gemaakt creatieve spullen , van weinig waarde voor veel geld te koop. Ook mogelijk een Helikoptervlucht en met een Watervliegtuigje te vliegen.

Zondag 27 september
Sept-Ilse aan de golf van St. Lawrence., veel wind , door de wind koud. 6.30 uur aan dek voor de walvissen, niet een gezien, dus na het ontbijt boven in de Scotbar gaan zitten, wat lezen en praten ,teveel wind om naar buiten te gaan ,het schip schommel flink mee , en buiten zitten de mensen met winterkleding in de zon. Nog even aan wal geweest de ontvangsthal is een tent , met wat kraampjes, niet de moeite waard even de mail bekeken en terug aan boord.

Maandag 28 september
Havre- Saint-Pierre. Aankomst 7.00 uur zon koud veel wind. Hier met de tender naar de wal, maar wij blijven aan boord, in het dorp was weer niets te beleven.

Dinsdag 29 september
Cap-aux-Meules. Aankomst 9.00 uur , ook hier met tenders naar de wal. Om 9.15 uur is er omgeroepen dat er vanwege de wind , windkracht 5-6 , niet met de tenders word gevaren , het is te onveilig, dus varen wij door naar de volgende plaats.

Woensdag 30 september.
Sydney, Nova Scotia. Aankomst, 8.00 uur aardig weer 18 graden. Om 9.00 uur naar de wal met de tender, ook de Veendam van de HAL is aan de kade, een aardige haven , met een hele grote gitaar, van wel 20 meter , een grote ontvangsthal met souvenirs en weer veel zelf gemaakt rommel wat ze ook hier in de wintermaanden maken, veel rommel uit China, nog even op internet geweest de familie gesproken, na 2 uurtjes terug aan boord.

Donderdag 1 oktober
Corner Brook Newfoundland regen , zie er niet echt lekker uit.

Vrijdag 2 oktober
2 e dag ,Corner Brook Newfoundland. Even aan de wal geweest , met de shuttle naar het centrum , ook hier 3 x niets, daarbij ook de hele dag regen.

Zaterdag 3 oktober
Varen op de St. Lauwerende rivier. Om 8.00 uur aankomst Saint Anthony, Canada. Met de tender naar wal , verschrikkelijk koud , aan wal 2 graden en een koude wind. Dit was helemaal niets 10 huizen , en een souvenirs winkel met de zelf gemaakte rommel.15.00 uur vertrokken , en gelijk op open zee , golven van 4 meter, het schip gaat flink tekeer.

Zondag 4 oktober
Na een hevige nacht, gelukkig lekker geslapen, onze cabine kraak en piep de hele nacht, als je naar de wc moet je goed vasthouden en je lig te rollen in je bed. Voor vanmiddag een uitnodiging op de brug te kijken , deze staat op 4 augustus, maar zal wel een foutje wezen, nog steeds golven van 4 tot 6 meter dus een heel onrustig schip.

Maandag 5 oktober
Dinsdag 6 oktober
Woensdag 7 oktober
 Nu al 3 dagen een hele ruwe zee, golven van 7 tot 8 meter, wij moeten de 1 e haven in Ierland overslaan , I.v.m. er kan niet getenderd worden te ruwe zee.

Donderdag 8 oktober
Eindelijk iets rustiger , vannacht heerlijk geslapen.

Vrijdag 9 oktober
Cobh, Ierland ,ofwel Corb. Eindelijk weer vaste grond onder onze voeten, droog 18 graden. Samen aan wal gegaan , geprobeerd op internet te komen, niet gelukt , nog de stad in geweest, gezellig leuke winkels en niet duur, en alles van en over de Titanic te zien en te koop, ook 2 modellen en mokken voor onze vrienden uit Madeira gekocht

Zaterdag 10 oktober
Zeedag ,

Maandag. 11 oktober
Aan komst in Amsterdam , einde van onze Canada cruise.

De Marco Polo          http://www.nedcruise.info/marcopolo.htm

 Voordelen
De prijs
Mooie binnenhut, genoeg kastruimte.
Hele goede cabine steward, vriendelijk en behulpzaam .
Achterdek gezellig
Eten goed
Drank redelijke prijzen
100 Nederlanders aan boord en Nederlandse hostess.
Een taal Engels , en veel vertaald door de hostess
S,Vanmiddags de lunch in Waldorf restaurant , erg goed.
Bij diner tafel van 6 met Nederlanders.
Vrije shutlebus op veel plaatsen.
Goede muziek de hele dag

 

 Nadelen
Oud schip, erg onstabiel.
Oost Europese bemanning en bediening, bediening niet echt vriendelijk , kort zakelijk.
Meubilair verouderd , geen lekker stoel te vinden.
Van de Nederlanders vel
e vervelend ,armoedige ,zeurderige , en ontevreden
Heel veel achterstallig onderhoud, hygiene op veel plekken ver te zoeken.
Lido restaurant erg klein dus vroeg s,morgens eten .
Heel veel oudere mensen aan boord, van div klasse, veel Engelsen ,en niet te verstaan
Veel erg smalle deuren en weinig ruimte tussen de zitjes.
Tv in de kamer van 1965.
De deuren en liften zijn erg krap, helemaal niet geschikt voor rolstoelen,
blij dat wij on
ze  scootmobiel niet hebben meegenomen
Bedden kunnen beter.
In onze cabine komen steeds meer geluiden , maar wij slapen nog goed.
1 e Galadiner ver beneden peil, kan zeker beter.
Bij op en afgaan gangway weinig of helemaal geen hulp van personeel.
Liften werken niet bij windkracht 5
Algemene opinie
Ik zou dit schip en cruise niemand aanraden.
Je moet van Zeedagen houden, alleen voor ervaren Cruisers.
Verkeerde tijd in Canada
Leeftijd boven de 80 jaar gemiddeld.
Je goed inleven op dit soort Crui
ses

Dit is een verslag van Dick Spoel

Terug naar ervaringen overzicht