Verslag Prinsendam

Voor Technische gegevens en foto's Prinsendam: Klik hier svp!

Cruise Ervaring met de Prinsendam: Route  Scandinavië/Baltische Staten/Rusland - Augustus 2007

Geachte heer, H.Brink,

In het vervolg op eerdere contacten in 2006 geef ik als beloofd onderstaand een beknopt reisverslag van onze cruise in augustus 2007.           14 dagen cruise Amsterdam/Amsterdam, met het m.s. Prinsendam

Vanuit Amsterdam via het Kielerkanaal,  Warnemunde, visa versa met de trein naar Oraniënburg/Berlijn - Riga Letland - St. Petersburg,  Rusland - Helsinki Finland - Stockholm Zweden - Visby Gotland - Rönne Bornholm - Kopenhagen Denemarken - Oslo Noorwegen, en terug in Amsterdam. 

Bijna dagelijks aangevuld met vooraf gekozen excursies afgestemd op het specifiek eigene van de stad en/of het land van aankomst, middels het programma Shore Excursions van de Holland America Line
-Kielerkanaal/Warnemunde, een volledige dag
-Berlijn Jewish Berlin: Sachsenhausen Concentrattion Camp & Holocaust. Van 7.00 tot 22.00 uur
-Riga Letland /Lavian Open Air Museum, met bustour Riga 6.00 uur
-St.Petersburg, Glories of St.Petersburg, incl. bustour in een lange dag
-Helsinki Highlights, Porvoo & Savijarvi Farm incl. bustour 7,5 uur
-Stockholm Overview & Mariefred & Gripsholm Castle met bustour in een volledige dag
-Biking in Visby gedurende een halve dag, aldaar fietsen gehuurd.
-Bornholm by Bicycle ruim 7 uur, ook hier fietsen gehuurd.
-Wonderful Copenhagen  met een bustour van 6,5 uur
-Oslofjord by Vintage Vessel, een prachtige boottocht gedurende 6,5 uur
Bij al de trips werd het natje en droogje prima verzorgd. 

De organisatie van deze 14 daagse cruise was bijzonder. Naar ons gevoel werd er weinig of niets aan het toeval overgelaten. Het motto aan boord was “doe wat je doet doe het met een glimlach”, en dit werkte aanstekelijk…..Vriendelijkheid was troef aan boord door alle geledingen heen. Een zeldzame ervaring van dienstbetoon en klant vriendelijkheidgedrag.
Aan bord bevonden zich 771 gasten voor het merendeel Amerikanen en Canadezen, met een klein aandeel Europeanen. Om alles in goede banen te leiden werden er 446 man personeel ingezet voor  het merendeel Indonesiërs en Filippino,s.
De reisafstand bedroeg 2645 zeemijlen omgerekend ongeveer 4900 km. We voeren met een gemiddelde snelheid van ongeveer 36 km/per uur. Afhankelijk van de dagbestemming werd er meestal s,nachts gevaren. Van verstoring door motorgeluiden en/of zeeziekte was geen sprake, stabilators  en motordemping deden hun werk en droegen bij aan deze relaxte wijze van vakantie vieren
Al met al is dit de reis van ons leven geworden,

Hartelijke groeten
Jan en Els van der Heide

Noot webmaster:
De fam.v.d.Heide bezit voor de verhuur een prachtige vakantiebungalow op Schiermonnikoog:  http://www.lodderoogh.op-schiermonnikoog.nl/

 Terug naar ervaringen overzicht

Cruise Prinsendam van 14 mei tot 7 juni  2010 New York-Amsterdam

Onze 17e cruise was deze keer met de Prinsendam van de HAL.
In januari hadden wij, via Cruise Travel, geboekt voor een garantie binnenhut voor deze cruise genaamd ‘Atlantic Explorer Cruise’ van Fort Lauderdale naar Amsterdam. Omdat de mogelijkheid er was 2 dagen eerder in New York aan boord te gaan maakten wij ook nog het laatste stukje van de 54 daagse ‘Black Sea & Grand Mediterranean Cruise’ mee.
We kozen voor deze cruise vanwege het vertrek uit New York, de Trans-Atlantische oversteek, de havens die aangedaan werden en de terugkomst in Amsterdam.
Voor het vertrek kregen we bericht van Cruise Travel dat jezelf je reisgegevens moest downloaden en printen. Dus geen blauwe mapjes, reislabels etc. Niet echt een fijne service maar dat schijnt tegenwoordig normaal te zijn. Het deed echter wel afbreuk aan de verwachte- en betaalde service van Cruise Travel.
De reis naar New York en het verblijf aldaar
Door de IJsland vulkaan affaire hebben we 2 uur extra in het vliegtuig op Schiphol moeten wachten voor de vlucht kon vertrekken. Alle vliegtuigen naar de USA moesten via een nauwe corridor boven IJsland langs vliegen daarom was het wel een heel lange zit.
Om meer van New York te zien hadden wij via internet 4 dagen in hotel Comfort Inn Manhattan geboekt. Dit hotel ligt om de hoek van het Empire State building en op 10 minuten lopen van Time Square. Lekker centraal in Manhattan.
Te voren hadden wij ook via internet een New York Pass gekocht. Het is daarmee mogelijk om attracties op een goedkopere- en snellere manier te bezoeken. (deze pas is zeer aan te bevelen). De taxi transfer naar het schip duurde maar een kwartier. De Prinsendam lag aan de pier van 52e Street in Manhattan. Lekker dichtbij. Rederijen zoals Princess, Royal Carribbean meren vele mijlen buiten de stad af.
Reis van het schip
Bij het inchecken voor het aan boord gaan viel het erg tegen dat wij zelf met de koffers moesten sjouwen. Maar door ingrijpen van de bemanning werden deze snel van ons overgenomen. We kregen de door ons geboekte binnenhut op dek 7 (hut 728) Het schip was vol dus helaas geen mogelijkheid van een upgrade. De eerste indruk van het schip was goed. Het schip is knus zag er voor de leeftijd goed onderhouden uit. Een recente verbouwing van het achterschip met hutten maakt het schip er echter niet mooier op.
Het vaarschema zag er als volgt uit:
14 mei vertrek uit New York, gevolgd door 2 zeedagen, 17 mei Fort Lauderdale. Daarna weer 6 zeedagen, en maandag 24 mei Horta, 25 mei Punta Delgado gevolgd door weer 2 zeedagen.
28 mei Cadiz, 29 mei Portimaio, 30 en 31 mei Lissabon, 1 juni La Curuna, 2 juni Bilbao gevolgd door weer een zeedag. 4 juni Falmouth, 5 juni Le Havre, 6 juni Dover en op 7 juni de gebruikelijk vroege aankomst in Amsterdam (7.00 voor de kant).
Er werden 5 formal avonden gehouden.
Het weer op de hele reis van prima. Op de Atlantische Oceaan en Golf van Biscaje was op sommige momenten zelfs rimpelloos vlak. Dit komt niet zo vaak voor. De temperatuur was voor de tijd van het jaar wel laag (NewYork 12- en in Spanje slechts 18 graden). Maar de zon maakte het toch mogelijk om bijna alle dagen aan dek te zitten.
Ervaringen
De Prinsendam wordt door de HAL aangeprezen voor het uitstekende eten en geweldige service.  Het eten was inderdaad prima. Dit geldt voor alle maaltijden en diners zowel op het Lido dek als in de La Fontaine Dining Room. De gerechten in de pinnacle grill waren uitstekend.
Helaas kunnen wij dat niet zeggen van de service en de organisatie aan boord.
Er komen op onze lijstje wel ruim 50 punten voor die naar onze mening voor verbetering in aanmerking komen. Deze punten variëren van kleine bemerkingen tot grote missers.
Ze zijn aan de HAL doorgegeven en zal ik voorlopig ‘nog’ niet in deze rubriek vermelden
Dit afhankelijk van de reactie van de HAL. 
Concusie
Het was een mooie overtocht met leuke havens en een goed schip. Echter de organisatie heeft behoorlijke steken laten vallen. Onze indruk is dat er aan boord van het schip een soort houding is ontstaan van: het gaat toch wel goed, het schip is toch vol, we hoeven dus niet veel extra meer te doen.
In de aanhef staat dat dit onze 17e cruise was. Helaas moeten wij concluderen dat deze cruise met de Prinsendam een van de minste is geweest en dat hadden we zeker niet verwacht.
‘Chapeau’ voor de hardwerkende bediendes, maar het management van dit fraaie schip moet zich schamen.

Rosmalen, 10 juni 2010

Ton Grootenboer
tgroo@msn.com

Terug naar ervaringen overzicht


Cruise Prinsendam - Oostzee en St.Petersburg. Vertrek 19 augustus 2013 duur 15 dagen.
De webmaster heeft de schrijfster enkele adviezen over excursies aan St.Petersburg gegeven. Waaronder wel, of niet de rederij excursies boeken.Vandaar dat in dit verslag vooral de nadruk op de excursies is gelegd. We danken de inzendster voor het weergeven van haar ervaringen. 

Dag Harm,

Uiteindelijk hebben we gekozen voor excursies met de HAL. En inderdaad wel prijzig, maar het geld meer dan waard.

Geen gedoe, keurig verzorgd en een geweldige gids!

Wij hebben de Glories of StPetersburg gedaan op de eerste dag; Catharinapaleis en de Hermitage.

De bus was op tijd en reed rustig. Bij Tsarskoje Selo was het druk met bussen, maar de gids leidde ons daar behendig, goed, professioneel en met oog voor de groep doorheen.

Ik vond erg prettig dat ze veel moeite deed om ons alles te laten zien; de groep bijeen hield, maar niet eindeloos wachtte op de laatste (belang van gehele groep in het oog). Tempo lag best hoog, op een prettige manier. Heb ook gevoel dat we daardoor veel op prettige wijze, met fijne en uitgebreide toelichtingen hebben gezien, zowel in paleis als de tuinen.

Bus was opgepiept aan einde tocht en stond direct vooraan de rij in de straat gereed om weer te vertrekken. Heel prettig!

Lunch onderweg was efficient en lekker. Goed geregeld. Met een muzikale ondersteuning van folklore groepje. Prima!

Daarna langs een souvenirschop; Daar kom t je op alle excursies helaas nooit onderuit geloof ik; het stond NIET in programma vooraf, en kost toch zeker een half uur., maar goed, was ook mooie winkel met prima service.

Toen naar Hermitage, waar het wederom druk was, maar we deskundig binnengeleid werden. We hebben veel meer gezien dan ik vooraf had verwacht! Alle 5 gebouwen doorgegaan, de belangrijkste werken én de zolder met impressionisten. D etijd werd zeer goed gevuld en besteed!

Teruglopen via plein en op afgesproken tijd weer bij de boot.

Dit was een TOPdag!

Tweede dag hebben we gekozen voor de Journey; 3 uur bustour door de stad en daarna 3 uur ‘vrij’ rondlopen, uitgezet bij de Kerk van het Spilled Blood.

Bij deze tour hebben we ons een beetje gestoord aan de gids, die niet ons type (en humor) had, en veel nadruk op shoppen en erg veel instructie wat wel/ niet en waar wel/ niet en wat er in de winkel zou liggen etc etc. de tour was langzaam; er was veel drukte (verkeer). Je ziet wel alles wat bezienswaadig is, en krijgt ook goede indruk van de opzet van de stad (waar ligt wat).

De tour door de stad was prima, de toelichting (met oortje) ook, maar niet zo indrukwekkend als de dag daarvoor, waar we achteraf gezien ook al veel van de stad hadden gezien, al rijdende.

Wederom halverwege een souvenirwinkel, naar we maar liefst 45 minuten bleven. Had voor mij niet gehoeven.

Bij de stop plek waar we vrij mochten rondlopen, moesten we eerst mee voor ‘uitleg’ waar de winkels, restaurants etc waren’; dat kostte ook een half uur, terwijl we daar niet op zaten te wachten.

Maar het vrije rondlopen maakte veel goed. De kerk Spilled Blood bezocht en richting Neva rivier gelopen en overal lekker rondgekeken. 2, uur is toch heel prima om rond te lopen en eigen indrukken te vormen.

Al met al gaven de beide tours in kombinatie een geweldige beeld van deze prachtige stad en waren we heel tevreden over de combinatie en ook de volgorde van de beide tours!

En mochten we nog eens teruggaan, dan zou ik de Peterhof willen zien, en die zou ik ook weer met de HAL boeken dan.

Als je zelf gaat; ik vraag me af hoe je dan bij de terminal weg komt. Ik heb niet echt (openbare/ niet vooraf gereserveerde) taxi’s gezien.

Maar misschien niet goed gekeken.

Na de eerste dag met HAL toer hadden we stempels in paspoort; de tweede dag hoefden we niet opnieuw een inreiskaart in te vullen en kregen ook geen nieuwe stempels erbij inpaspoort., Ook hebben we niet de pre bookend tour-tickets hoeven laten zien. Gaf mij wel gevoel dat je wellicht de tweede dag zonder extra inspanning/ visum void met zelfde papieren gewoon zelf op pad zou kunnen gaan????

(zal wel niet bedoeling zijn; cruisemaatschappij is mogelijk verantwoordelijk?) maar wellicht kan het wel?

Groet, Judith

Terug naar ervaringen overzicht


Ontdekkingsreis naar de Noordkaap, Spitsbergen, de poolijskap, IJsland en Schotland                                 

ms Prinsendam - 15 juli t/m 4 augustus 2017

Eenmaal aangekomen in de PTA verliepen alle formaliteiten heel vlot en waren we binnen een half uurtje aan boord. Vanaf Amsterdam vertrekken is weer eens wat anders en heeft ook z'n charme. Bij IJmuiden aangekomen was het interessant om te zien hoe ver de bouw van de nieuwe sluis al is gevorderd.

Eidfjord, Bergen en Alesund, hoe vaak je er ook bent geweest, het blijft een prettig weerzien. Eidfjord was deze keer fris en miezerig. De kade was bezet door de Viking Sky,  dus moesten we deze keer tenderen. Jammer van het weer,  maar een bezoek tijdens een eerdere cruise aan het stuwmeer, Voringvossen en het Hardangervidda Natursenter in onze herinnering maakte dat weer goed. Bij het uitvaren van het Hardangerfjord klaarde het wat op, zodat er toch nog volop genoten kon worden van het uitzicht.

In Bergen aankomen voelt een beetje als thuiskomen na negen keer. Er  is zo veel te doen en te zien in deze stad dat ook nu de tijd weer is omgevlogen. Het was heerlijk weer en voor de liefhebbers van Edvard Grieg kan ik, buiten alle bezienswaardigheden om,  een bezoek aan zijn huis in Troldhaugen aanbevelen. Mooi gelegen op een rots die steil naar de fjord afhelt, waar ook het tuinhuis staat waarin hij componeerde. Rond lunchtijd wordt er een concert gegeven in een hellend gebouwde aula, uitkijkend over het water zodat je hetzelfde beeld op de fjord hebt als Grieg destijds tijdens zijn composities. Zowel in Bergen als in Alesund hadden we gezelschap van de Zuiderdam.

Alesund lag ook vandaag in de zon te baden. Een prachtig stadje, dat na de grote brand in 1904  grotendeels in Jugendstil is herbouwd. Omdat we hier en in de nabije omgeving zo'n beetje alles al gezien hadden, liepen we dit keer het moderne stadhuis binnen om te zien of het interieur mooie plaatjes op kon leveren. De entree op zich was strak en niet bijzonder. Op onze vraag aan de receptioniste of we gebruik konden/mochten maken van de lift om voor het uitzicht naar de bovenste etage te gaan werd negatief gereageerd omdat er kantoren zijn en een conferentieruimte. Maar zei ze, ik zal iemand bellen en vragen of u rondgeleid kunt worden. Tot onze verbazing kwam er na 5 minuten een medewerker die ons inderdaad heeft rondgeleid, balkondeuren opende en vol verve vertelde over zijn stad. Werkelijk heel bijzonder, dit gebaar aan twee Rotterdamse toeristen die zomaar binnen kwamen lopen. Een dikke tien voor deze gastvrijheid. Natuurlijk is het uitzicht vanaf de Aksla rianter maar ook nu konden we "ons" schip zien liggen.  Bij het uitvaren van Alesund waanden we ons aan de Middellandse zee, heerlijk weer met een zwoel windje bij het Sea View Pool en een feestelijk drankje.

Nu naderde dan voor ons de bestemming waar het deze cruise om begonnen was. Een lange vlucht naar Alaska is om gezondheidsredenen niet gewenst,  dus stond als goede tweede Spitsbergen op de bucketlist, gevolgd door IJsland.  Er volgen twee dagen op zee, de weersomstandigheden waren goed, weinig wind, temperatuur ca. 10 graden en tussen alle activiteiten aan boord door even met stevige pas de overbodige calorieën weg wandelen op het Lower Promenade dek want, wat worden we weer vreselijk verwend met heerlijkheden waar we moeilijk nee tegen kunnen zeggen.  Ondertussen zijn we ook de poolcirkel gepasseerd.

De geplande aankomsttijd in Svalbard, zoals Spitsbergen door de Noren wordt genoemd,  was twaalf uur, dus konden we ruimschoots  genieten van het scienic cruisen en van de heerlijke schone lucht in dit deel van de wereld, voor we in Longyearbyen aankwamen.  Wat een mooie kille stille wereld is dit. Prachtig weer en bijna geen wind. Eenmaal aangekomen in deze  meest noordelijk gelegen stad hebben we gebruik gemaakt van een plaatselijke ondernemer en een twee- uur durende toer gemaakt, om een beetje indruk te krijgen van een stuk eiland buiten het stadje om.  Wat meteen opvalt zijn de vele gekleurde huisjes en de vele sneeuwscooters die overal staan te wachten op het invallen van de winter. Er zijn geen wegen buiten de stadsgrenzen, alleen sneeuwmobielpaden en je mag het stadje niet verlaten zonder geweer, vanwege een mogelijke ongewenste ontmoeting met een ijsbeer werd ons verteld.

Longyearbyen telt ca. 2000 inwoners, die veelal werkzaam zijn in de mijnbouw,  het toerisme en ondersteunende diensten.  Het is er natuurlijk kaal, dat kan ook niet anders op een plek waar gedurende vier maanden per jaar de zon niet op komt.  Er is een klein  kerkhof dat tot 1954 in gebruik was. Door de permafrost – vanaf een meter diepte is de bodem altijd bevroren – werden de lichamen op den duur naar boven gewerkt. Daarom wordt iedereen begraven op het vasteland. Er zijn hier trouwens sowieso geen hele oude mensen want als je serieuze lichamelijke klachten hebt, moet je van het eiland af. Medische zorg is hier beperkt. Bomen zie je niet maar wel mos en piepkleine bloeiende plantjes in deze tijd van het jaar. Ook is er nog volop sneeuw te zien en hier en daar een verlaten mijn. Tevens hebben we de Global Seed Vault gezien. In deze wereldzadenbank worden zo veel mogelijk plantenrassen opgeslagen, waaronder de zaden van veel voedselgewassen.  De zadenbank bevindt zich 120 meter diep in een berg op een hoogte van circa 130 meter boven zeeniveau.  Na b.v. een natuurramp of andere nare gebeurtenis waarbij een gewas voorgoed is vernietigd, kan men hier op terugvallen.  De sledehonden die ruimschoots te zien zijn, worden in deze periode ook voor vervoer gebruikt, maar dan wel voor kleine karretjes op wielen. We hebben rendieren zien grazen, die volop land  tot hun beschikking hebben. We zagen ook een poolvos  en veel brandganzen. Echt een unieke ervaring. Tevens was het uitvaren weer een mooie belevenis.

De volgende dag werden we overweldigd door het scenic cruisen door het Liefdefjord en het naderen van de Fjord Glacier door heel veel drijfijs. Geweldig om te zien, deze Glacier. Er stond gelukkig niet veel wind zodat we al dit moois, goed aangekleed, vanaf het sportdek konden aanschouwen. Wat een prachtige koele schoonheid. Natuurlijk vaart het schip heel langzaam vanwege het drijfijs en af en toe was een dreun te horen van een wat groter stuk. We zouden verder cruisen naar de poolkap via Moffeneiland maar omdat op de brug een bericht was ontvangen van een ander schip, Le Boreal, dat er vanwege een dode walvis  ijsberen en walrussen gesignaleerd waren bij Smeerenburg werd besloten de koers te wijzigen en om te varen. Gelukkig werd ons deze kans geboden want,  al was het op afstand, we konden nu ijsberen zien die door heel wat camera's werden vastgelegd. Wat een mooie ervaring! Verderop lag ook nog een groep luierende walrussen, dus onze dag kon niet meer stuk. Door de koerswijziging kwamen we later dan gepland aan bij de poolijskap maar aangezien het om deze tijd van het jaar toch niet donker wordt, was dat helemaal geen bezwaar. Alweer zo'n unieke ervaring. Als je op de boeg staat, zie je niets anders voor en om je heen dan ijs en besef je goed, tot hier en niet verder. Als je in dit deel van de wereld bent,  kun je je heel goed voorstellen hoe vreselijk moeilijk het moet zijn geweest in de winter voor  onze Willem Barentsz en zijn bemanning ruim vierhonderd jaar geleden. Zeilen in de kou met voor hedendaagse begrippen zeer beperkte navigatie uitrusting  in een gebied dat nauwelijks in kaart was gebracht.  Na al dit moois keerden we terug naar het vaarwater op weg naar Ny-Alesund dat we de volgende dag gaan bezoeken.

Ny-Alesund is een van de noordelijkste gemeenschappen ter wereld met een piepklein vliegveldje en telt slechts ca. 35 permanente inwoners. Deze gemeenschap werd bekend als startpunt voor poolexpedities. Ook hier is het een schone stille wereld. Om de wetenschappers niet te storen mogen we alleen lopen op de aangegeven wandelroute, maar dat is voldoende. Op toegangsweggetjes naar huizen en apparatuur stonden leden van de HAL-crew om ons op het goede pad te houden. We zagen poolsternen met jongen en ofschoon we hun rust niet verstoorden werd ons duidelijk gemaakt door "aanvallend" gefladder niet te dichtbij te komen. Ook hier zagen we sneeuwgorzen, brandganzen en een poolvos. Een unieke kans om hier te zijn.  In 1926 vertrok kapitein Roald Amundsen hier vandaan naar de Pool in het luchtschip Norge. Zijn borstbeeld staat langs de enige wandelweg die er is. Nu is Ny-Alesund een poolonderzoeksstation en in de zomer wonen er ca. 150 wetenschappers uit twaalf landen. Wij ontmoetten er bij toeval een Nederlandse studente aan de Universiteit van Groningen, die vertelde van haar drie maandelijks studieverblijf.  Deze bijzondere nederzetting heeft een serene en ongerepte schoonheid. Overal om je heen zie je apparatuur  maar toch is dat niet storend. Alleen de verlaten mijngebouwen en de oude stoomlocomotief verstoren het ononderbroken uitzicht op de besneeuwde bergen en fjorden. De locomotief, die werd achtergelaten in de jaren twintig van de vorige eeuw, wordt beschouwd als een stuk nationaal erfgoed en mag niet worden aangeraakt.  We deden onze kaarten op de post bij het meest noordelijke  postkantoor van Spitsbergen en gelukkig kwamen wij geen ijsbeer tegen. C:\Users\Jurrien\AppData\Local\Microsoft\Windows\Temporary Internet Files\Content.IE5\WLHO06NF\emoticon-25530_960_720[1].png  Dat deze dieren wel degelijk door het dorp lopen, bewijst een filmpje dat op YouTube te zien is.  https://www.youtube.com/watch?v=cCRlul2kpr0

De dag daarop vervolgen we onze route door het Lilliehookfjord en de Lilliehook Glacier. Ook hier is wederom sprake van een prachtige koele schoonheid.  De gletsjer,  het grillig gevormde ijs, de besneeuwden toppen om je heen zijn een mooi schouwspel . Behalve de vogels zagen we ook een zeehond luieren op een ijsschots, die op een afstand van ca. 10 meter toch maar het water in ging.  Iedereen is er stil van, je hoort wat gefluister en het klikken van de camera’s. Af en toe een zachte bonk tegen het schip van het ijs, maar dat kan geen kwaad. Fijn te weten dat er een ervaren crew op de brug staat. De boordfotograaf gaat met een paar crew leden in een zodiac te water om foto’s van het schip te nemen, die later besteld kunnen worden. We genieten van de heerlijke zuivere lucht  en wat boffen we met het weer. Na het vertrek uit Eidfjord hebben we elke dag zon en geen druppel regen meer gezien.  Het is weer een dag om niet te vergeten. Nu volgen er twee dagen op zee voor de oversteek naar IJsland, vergezeld door het regelmatige geluid van de misthoorn. Zo langdurig  in de mist varen moet voor de bemanning extra belastend geweest zijn, ondanks de radar.  Ook het Jan Mayen eiland blijft bij het passeren in dikke mist verhuld.   Jammer, we hadden gehoopt papegaaiduikers te kunnen waarnemen, maar de natuur laat zich niet dwingen. Toch werden we net op tijd getrakteerd op een paar bijna heldere minuten, zodat we wel degelijk konden zien dat het eiland er werkelijk lag. Helaas was er toen geen camera voorhanden. Dat gemis raakte door IJsland weer naar de achtergrond. Wat een interessante bestemming om te bezoeken. Nog nooit zo veel verscheidenheid in het landschap en de natuur gezien op betrekkelijk korte afstand.

Bij IJsland is het binnenvaren door het fjord minder spectaculair als op Spitsbergen maar nog wel indrukwekkend, er is op de toppen ook nog sneeuw te zien. We zijn door Spitsbergen verwend. Wat mij betreft had de route andersom mogen zijn, maar dat is natuurlijk persoonlijk.  Eenmaal aangekomen was onze eerste stop in  Akureyri.  Een bloeiende havenstad in het noorden met een mooie botanische tuin, die vrijwel alle planten bevat die op IJsland voorkomen en natuurlijk ook uitheemse planten. Deze dag reden we over een pas naar de Fnjóskadalur vallei,  waar resten uit de ijstijd duidelijk te zien zijn. Daarna een bezoek aan de  Godafoss waterval, wat een schoonheid, negen meter hoog en dertig meter breed. Prachtig om te zien, dit watergeweld van de Skjálfandafljót rivier.   Daarna bezochten we de  Skútustadir kraters en  het lavalabyrint  Dimmuborgir, indrukwekkend om waar te nemen,  deze restanten van een enorme uitbarsting. Aangekomen in het geothermische gebied van Namaskard waren we getuige van de  gorgelende en dampende paarse en gele zwavelketels. Een hele aparte ervaring, te lopen op deze warme grond vergezeld van een sterke lucht die een beetje lijkt op rotte eieren. IJsland is een geologisch wonder.  Na een panoramische rit door Akureyri waren we weer aan boord, alwaar we tijdens het diner verrast werden door een walvis, die even na een "spuit" zijn rug liet zien in het Eyafjördur.  

De volgende dag kwamen we aan in Isafjördur in het westen van IJsland, een charmant plaatsje waar de visserijsector een belangrijke plaats inneemt.  Erg leuk om doorheen te wandelen,  de IJslandse specialiteit te genieten op het terras van de plaatselijke bakker Gamla Bakariid, waar je ook heerlijke koffie kunt drinken. De smalle straatjes in de oude stad staan vol met huizen uit de negentiende eeuw. Hier bevindt zich ook de oudste woning van IJsland. Het mooie oude ziekenhuis is omgebouwd tot een vrij toegankelijke bibliotheek/cultuurhuis  en niet ver daar vandaan bevindt zich een schattig klein parkje met een boog die bestaat uit  walvis botten.  Als je daar onderdoor loopt, besef je pas goed wat een enorm dier een walvis eigenlijk is. Bij het uitvaren van de haven proberen we walvissen te spotten. Plaatselijke ondernemers organiseren met kleine boten vaartochten en ofschoon er aardig wat van deze kleine boten aanwezig waren, lieten de walvissen zich in het fjord, behalve af en toe even en rug, niet aan ons zien.

Op onze derde dag in IJsland stond Reykjavik op het programma. We vertrokken al vroeg richting de Grimness-streek langs het dorp Hveragerdi voor een interessant bezoek aan een geothermische fabriek, daar werd heel goed duidelijk hoe men de warmte van de vulkaan verwerkt voor consumptie. Bijzonder interessant. Daarna over de heide van het Lyngdalsheidi naar het zuiden voor een bezoek aan de prachtige Gullfoss waterval.  Wat een schoonheid en wat een enorme watermassa van 32 meter breed die in een zeventig meter diepe kloof valt. Geweldig om te zien. Er stond wel een enorme harde wind waardoor fotograferen erg bemoeilijkt werd en enkele mensen moeite hadden op de been te blijven, ook de camera was nauwelijks stil te houden. Evengoed was het prachtig schouwspel.

Daarna hebben we  het Geysir gebied bezocht.  Er zijn vele bubbelende heetwaterbronnen en we hebben om de acht minuten de grote Strokkur zien spuiten. Alweer een aparte ervaring.

We vervolgden onze weg naar het Thingvellir National Park. Dit park staat op de Unesco werelderfgoedlijst en neemt een belangrijke plaats in binnen het geologische en historische erfgoed van  IJsland.  We hebben gewandeld door de massieve geologische breuk , heel indrukwekkend.  Wat een mooie ervaringen hebben we deze dag weer opgedaan. De volgende dag zijn we met de shuttlebus naar het centrum gegaan, bezochten de Hallgrimskirkja en na een wandeling door het centrum het imposante concertgebouw.  Na al deze bezigheden is het fijn om weer eens twee dagen op zee te zijn om tot rust te komen en alle indrukken te verwerken.

Rosyth is een klein Schots dorpje aan de rivier de Forth. Aan de overzijde van de rivier ligt Queensferry. Het voordeel van de Prinsendam is, dat zij alle drie de bruggen onderdoor kan varen. Een mooie aanblik en het is de moeite waard om een uur voor de geplande aankomsttijd aan dek te staan. Edinburgh en het kasteel waren goed waarneembaar. Eenmaal in Rosyth aangekomen kregen we in tegenstelling tot Noorwegen en IJsland aan boord al  paspoortcontrole. Het Verenigd Koninkrijk neemt geen genoegen (meer) met enkel je boord-ID. Bij een vorige cruise in 2015 niet meegemaakt, waarschijnlijk ten gevolge van de Brexit?  Er is een shuttle bus naar het station en zo ben  je snel in de Princess Street in Edinburgh.  Wij kozen deze keer voor een tocht door de Hooglanden, door de Trossachs via Sterling en deels langs de Forth rivier.  Helaas ging het 's middags regenen maar de schoonheid van het landschap deed daar niets aan af. Mopperen deden we niet, want als je alleen op de eerste en laatste dag van de cruise regen hebt over een periode van twintig dagen is dat wel geluk hebben. Omdat het schip laat vertrok werden we ’s avonds in de Showroom at Sea nog verrast door een gastoptreden van The Music Scotland Show en zo werd het bezoek aan Rosyth met bagpipe muziek en dans in stijl afgesloten.  De laatste dag op zee was winderig en soms nat. In de avond en nacht was het bijna stormachtig en door de lekkere deining werden we heerlijk in slaap gewiegd op weg naar huis.

Ook werden wij tijdens deze cruise  weer in de gelegenheid gesteld tijdens een vragenronde onze vragen aan kapitein Jeroen Schuchmann, Chief Engineer Peter Massolt en Hotel Director Bart Groeneveld te stellen. Tijdens de welkomstborrel kom je ook wel tot een gesprekje maar de tijd is dan wat kort. Het was een bomvolle Showroom at Sea, er werden goede vragen gesteld en we zijn toch weer iets wijzer geworden. De uitleg van de Peter Massolt met de bijbehorende  film op een volgende zeedag was een zeer interessante en welkome verrassing. Ook hier was de Showroom weer bomvol. Ik heb begrepen dat deze presentatie normaliter alleen bij lange reizen wordt gegeven. Uit alles wat Peter vertelde bleek de liefde voor "zijn” schip. We waren al eens eerder uitgenodigd op de brug van de Rotterdam uitgenodigd, toch hebben we dit keer ook genoten van de virtuele bridge tour en deskundige uitleg van de tweede officier Dennis Beulen.

We kijken terug op een geweldig mooie cruise met een heel fijn schip en een route die we iedereen kunnen aanbevelen. In totaal hebben we 5212 nautical miles gevaren, gelijk aan 9.642 km. over de Noordzee, Noorse zee, Barentszzee, Noordelijke IJszee, Groenlandzee en Atlantische oceaan. Ook nu weer hebben we genoten van de niet aflatende zorg en vriendelijkheid van de gehele crew. Wat het ms Prinsendam betreft, ik hoop dat dit schip nog heel lang in de vaart mag blijven, zodat wij nog eens met haar kunnen uitvaren, want voor ons geldt het motto "klein maar fijn".

Ina Schakel  heeft dit uitvoerige en prachtig verslag geschreven. 

Terug naar ervaringen overzicht